Προσωπικός γιατρός εξηγεί στο in όσα δεν έχουμε καταλάβει από τη διαδικασία

Απαντήσεις μου σε ερωτήματα για τον Προσωπικό Γιατρό και την λειτουργία του, που μου θέτει η Σοφία Χρήστου από το in.gr 

https://www.in.gr/2022/09/20/health/health-news/prosopikos-giatros-eksigei-sto-osa-den-exoume-katalavei-apo-ti-diadikasia/ 

Πολύτιμες οδηγίες για ένα καλό και ασφαλές Πάσχα

Ο οικογενειακός γιατρός Ευάγγελος Φραγκούλης δίνει στην HuffPost αναλυτικές και χρήσιμες συμβουλές

https://www.huffingtonpost.gr/entry/poletimes-odeyies-yia-ena-kalo-kai-asfales-pascha_gr_626116e4e4b09c32edf8bb3c 

Greece: Introducing paperless, remote ePRESCRIPTION— A game-changer for primary care services (2021)

The COVID-19 pandemic has disrupted the delivery of essential health services, especially regarding preventing and managing noncommunicable diseases (1) and has also exposed pre-existing vulnerabilities in the national health system. The pandemic found Greece with an extremely stretched health system, after a long-term economic crisis and with primary health care, despite the continuous reform attempts since 2014, still fragmented, understaffed and underfunded (2). Less than 20% of the population was enrolled in a family doctor’s list. There were deep concerns that primary health care in Greece not only could not meet the need to act as an essential foundation of the response to the pandemic but could also have collapsed, resulting in many people living with chronic diseases no longer receiving appropriate treatment or access to medicines (1). Adaptive and innovative approaches were necessary to protect and promote essential health service delivery in response to the pandemic and in the recovery phase (3). The pandemic signalled a turn in Greece’s health system towards digitalization and acted as a catalyst to tackle longstanding obstacles in implementing many digital health tools. Introducing a paperless electronic prescription (ePrescription) system that did not require the patient’s physical presence proved to be a gamechanger that enabled primary care services to respond effectively to the extremely challenging circumstances and also triggered further digitalization of the health system (4).

 Greece: Introducing paperless, remote ePRESCRIPTION— A game-changer for primary care services (2021)

Νέο ωράριο λειτουργίας του ιατρείου

Το ιατρείο λειτουργεί καθημερινά, 

Δευτέρα έως και Παρασκευή, 

απόγευμα, από τις 16.30- 21.00, 

αποκλειστικά με ραντεβού.

Για ραντεβού καλέστε στο 210-9320015 τις ώρες λειτουργίας του ιατρείου ή 

εναλλακτικά στο 6944-658448.

Λάθος συναγερμοί του σώματος: Τα αθώα συμπτώματα που μας ανησυχούν Πόνος στο θώρακα, πονοκέφαλος, αίμα στην τουαλέτα…πότε πρέπει να ανησυχήσω;

Πόνος στο θώρακα, πονοκέφαλος, αίμα στην τουαλέτα…πότε πρέπει να ανησυχήσω;

άρθρο μου στο iatronet


http://www.iatronet.gr/ygeia/pathologia/article/25995/lathos-synagermoi-toy-swmatos-ta-athwa-symptwmata-poy-mas-anisyxoyn.html

Προτάσεις της ΕΛΕΓΕΙΑ προς τον ΕΟΠΥΥ για τον ενδεδειγμένο προσυμπτωματικό έλεγχο.

Προτάσεις της ΕΛΕΓΕΙΑ προς τον ΕΟΠΥΥ, μετά από σχετικό αίτημα του, για τον ενδεδειγμένο προσυμπτωματικό έλεγχο και τη διαμόρφωση του νέου ΕΚΠΥ.

 

Κατευθυντήριες οδηγίες για τη διαχείριση της υπέρτασης JNC-8

Άρθρο μου, μετά από πρόσκληση, στο νέο ιστότοπο της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών.http://www.mednet.gr/medical/602/31/-

 

Στις 18 Δεκεμβρίου δημοσιεύτηκαν ηλεκτρονικά στο JAMA http://jama.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=1791497 οι αναμενόμενες επί μακρόν, οδηγίες για τη διαχείριση της υπέρτασης σε ενήλικες: “2014 Evidence-Based Guideline for the Management of High Blood Pressure in Adults- JNC -8” (το JNC-7 δημοσιεύτηκε το 2003).

Οι συστάσεις αυτές εστιάζουν σε τρία κύρια ερωτήματα που αφορούν τους υπερτασικούς ενήλικες:

-   η έναρξη αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής μετά από συγκεκριμένα όρια αρτηριακής πίεσης βελτιώνει τα αποτελέσματα υγείας;

-  η αντιυπερτασική θεραπεία προς επίτευξη συγκεκριμένων στόχων αρτηριακής πίεσης οδηγεί σε βελτιωμένα αποτελέσματα υγείας;

-  οι διάφορες κατηγορίες αντιυπερτασικών φαρμάκων διαφέρουν μεταξύ τους, ως προς τα πλεονεκτήματα ή τις πιθανούς κινδύνους για τα αποτελέσματα υγείας;

Απλούστερα, οι σημαντικότερες ερωτήσεις, για τις οποίες κάθε γιατρός θα πρέπει να γνωρίζει την απάντηση είναι: Σε ποιο ύψος αρτηριακής πίεσης ξεκινά αντιυπερτασική αγωγή; Σε ποιο ύψος αρτηριακής πίεσης διατηρεί την αντιυπερτασική αγωγή; Και τέλος ποια αντιυπερτασικά φάρμακα πρέπει να χρησιμοποιήσει για να πετύχει το στόχο του;      

Περίληψη των οδηγιών:

-  Στον γενικό πληθυσμό, σε ηλικίες 60 ετών και άνω, αντιυπερτασική φαρμακευτική αγωγή πρέπει να ξεκινά σε συστολική αρτηριακή πίεση (ΣΑΠ)≥150mmHg ή σε διαστολική αρτηριακή πίεση (ΔΑΠ)≥90mmHg. Οι ασθενείς θα πρέπει να θεραπεύονται με στόχο ΣΑΠ<150mmHgκαι στόχο ΔΑΠ<90mmHg. Αν η θεραπεία οδηγεί σε χαμηλότερες τιμές ΣΑΠ και δεν σχετίζεται με ανεπιθύμητες ενέργειες, δεν χρειάζεται να τροποποιηθεί.

- Στον γενικό πληθυσμό, σε ηλικίες <60 ετών, ξεκίνα φαρμακευτική αγωγή σε ΣΑΠ≥140mmHg ή σε ΔΑΠ≥90mmHg και στόχευσε στην επίτευξη πιέσεων κάτω από αυτά τα όρια.

-   Σε πληθυσμούς >18 ετών με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ) ή Χρόνια Νεφρική Νόσο (ΧΝΝ), ξεκίνα τη φαρμακευτική αγωγή σε ΣΑΠ≥140mmHg ή σε ΔΑΠ≥90mmHg και στόχευσε στην επίτευξη τιμών ΑΠ κάτω από αυτά τα όρια.

-  Στο γενικό πληθυσμό, πλην αυτών της μαύρης φυλής, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με ΣΔ, η αρχική αγωγή πρέπει να περιλαμβάνει ένα θειαζιδικό διουρητικό, έναν ανταγωνιστή διαύλων ασβεστίου (CCB), έναν αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (AMEA) ή έναν αποκλειστή των υποδοχεών της αγγειοτενσίνης (ARB).

-  Στον γενικό πληθυσμό, στη μαύρη φυλή, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με ΣΔ, η αρχική αγωγή πρέπει να περιλαμβάνει ένα θειαζιδικό διουρητικό ή έναν CCB.

- Στον πληθυσμό ηλικίας >18 ετών με ΧΝΝ και υπέρταση, η αρχική αγωγή ( ή η επιπρόσθετη) πρέπει να περιλαμβάνει έναν ΑΜΕΑ ή έναν ARB, αποσκοπώντας στα καλύτερα αποτελέσματα για τη νεφρική λειτουργία.

-  Κύριος στόχος της αντιυπερτασικής αγωγής είναι η επίτευξη και διατήρηση της ΑΠ στόχου. Αν η ΑΠ στόχος δεν επιτευχθεί μέσα σε έναν μήνα από την έναρξη της αγωγής, αύξησε τη δόση του αρχικού φαρμάκου ή πρόσθεσε ένα δεύτερο φάρμακο από τις παραπάνω κατηγορίες. Ο γιατρός θα πρέπει να συνεχίσει να αξιολογεί την ΑΠ και να τροποποιεί το θεραπευτικό σχήμα μέχρι την επίτευξη της ΑΠ στόχου. Αν ο θεραπευτικός στόχος δεν επιτευχθεί με δύο φάρμακα, πρόσθεσε και τιτλοποίησε και ένα τρίτο φάρμακο από τα παραπάνω.

ΑΜΕΑ και ARBδεν πρέπει να χρησιμοποιούνται παράλληλα. Αν η ΑΠ στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί χρησιμοποιώντας τις παραπάνω κατηγορίες φαρμάκων, είτε λόγω αντενδείξεων χρήσης κάποιων από αυτά, είτε λόγω ανάγκης χρήσης περισσότερων από 3 φαρμάκων για την επίτευξη του στόχου, αντιυπερτασικά φάρμακα από άλλες κατηγορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν.

Παραπομπή των ασθενών δυνατόν να απαιτείται, όταν η ΑΠ στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί ακολουθώντας την παραπάνω στρατηγική ή για την διαχείριση ασθενών με πολύπλοκα προβλήματα, για τους οποίους απαιτούνται επιπρόσθετες κλινικές εκτιμήσεις.

Σχόλια:

Οι νέες συστάσεις επιχειρούν να απλοποιήσουν τη διαχείριση της υπέρτασης. Πλέον υπάρχουν μόνο δύο ομάδες ασθενών με διαφορετικά όρια-στόχους ΑΠ. Οι νέες συστάσεις, θέτουν λιγότερο αυστηρά όρια ΑΠ για τους ασθενείς <60 ετών με ΣΔ και ΧΝΝ, αλλά και για τους ηλικιωμένους, σε σχέση με το επιθετικότερο JNC-7. Σε μεγάλο βαθμό οι οδηγίες αυτές συμβαδίζουν με τις πρόσφατες της European Society of Hypertension (2013), που συστήνουν στόχους ΣΑΠ<140mmHg και ΔΑΠ<90mmHgσχεδόν για όλους, εκτός από τους διαβητικούς όπου συστήνουν ΔΑΠ<85mmHgκαι τους ηλικιωμένους ασθενείς <80 ετών, όπου συστήνουν ΣΑΠ μεταξύ 140-150mmHg. Οι οδηγίες αυτές έρχονται να ικανοποιήσουν τους γιατρούς που φροντίζουν ηλικιωμένους ασθενείς και εξέφραζαν φόβους για δυνητική βλάβη των ασθενών τους από υπερβολική θεραπεία της υπέρτασης. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο ηλικιωμένοι ασθενείς να εμφανίζουν ορθοστατικά συμπτώματα, συνεπεία της αντιυπερτασικής αγωγής τους. Οι ασθενείς αυτοί παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο για πτώσεις και τις επιπτώσεις αυτών.

Επίσης στις νέες οδηγίες, το JNC-8 δέχεται πλέον τους ΑΜΕΑ, τους CCB και τους ARB, ως εξίσου λογικές επιλογές ως θεραπεία πρώτης γραμμής με τα θειαζιδικά διουρητικά, οπισθοχωρώντας από τη σύσταση του JNC-7, πως τα θειαζιδικά διουρητικά πρέπει να αποτελούν την αρχική θεραπεία για τους περισσότερους αντιυπερτασικούς. Αντίθετα στις νέες οδηγίες, τροποποίηση που δυνατόν να ξενίσει τους γιατρούς της ΠΦΥ, αποτελεί ο αποκλεισμός των πολυχρησιμοποιημένων και αγαπημένων Β-αναστολέων από την πρώτη γραμμή αντιυπερτασικών.

Ευάγγελος Φραγκούλης, MD, MSc

Γεν. Γραμματέας της Ελληνικής Ένωσης Γενικής Ιατρικής

Κατευθυντήριες οδηγίες για τη διαχείριση της υπερλιπιδαιμίας ACC/AHA 2013

Άρθρο μου, μετά από πρόσκληση, στο νέο ιστότοπο της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών http://www.mednet.gr/medical/602/30/-

Πρόσφατα δημοσιεύτηκαν ηλεκτρονικά στο JΑCC, http://content.onlinejacc.org/data/Journals/JAC/0/11002.pdf, οι επί μακρόν αναμενόμενες κατευθυντήριες οδηγίες για τη διαχείριση της υπερλιπιδαίμιας των Am. Col. of Cardiology (ACC) και American Heart Association (AHA) “Guidelines on treatment of high blood cholesterol to reduce atherosclerotic cardiovascular risk in adults.” Στόχο των οδηγιών αποτέλεσε η προσπάθεια ανάδειξης αυτών που πρέπει να λαμβάνουν αγωγή, του είδους της αγωγής και της έντασης της.

Η επιτροπή εμπειρογνωμόνων, βασισμένη σε μια μεγάλη βάση, ισχυρών δεδομένων, αναγνώρισε 4 μεγάλες κατηγορίες ασθενών που ωφελούνται από την αγωγή με στατίνες, στα πλαίσια δευτερογενούς ή πρωτογενούς πρόληψης. Σε αυτούς ξεκάθαρα η ελάττωση του καρδιαγγειακού κινδύνου (ΚΑΚ) από την αγωγή υπερκεράζει το κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. Άτομα με:

A) κλινικά έκδηλη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο (ΑΣΚΑΝ)- Στεφανιαία Νόσο, Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο/ Παροδικό Ισχαιμικό Εγκεφαλικό, Περιφερική Αγγειοπάθεια

B) πρωτοπαθώς αυξημένες τιμές LDL–C >190 mg/dL

Γ) Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ), ηλικία 40-75 έτη και LDL–C 70 -189 mg/dL και χωρίς κλινικά έκδηλη ΑΣΚΑΝ

Δ) χωρίς κλινικά έκδηλη ΑΣΚΑΝ ή ΣΔ και LDL–C 70-189 mg/dL και υπολογιζόμενο 10-ετή καρδιαγγειακό κίνδυνο >7.5% (συστήνεται η χρήση ενός νέου εργαλείου υπολογισμού του ΚΑΚ).

Αναγνωρίστηκαν παράλληλα δυο κατηγορίες θεραπειών με στατίνη, που δύνανται να χρησιμοποιηθούν στην δευτερογενή και στην πρωτογενή πρόληψη:

Α) η υψηλής- έντασης αγωγή (ελάττωση της LDL–C κατά ≥50%)- περιλαμβάνει την Ατορβαστατίνη σε δόσεις 40-80 mg ημερησίως και την Ροσουβαστατίνη σε δόσεις 20-40 mg ημερησίως

Β) η μέτριας- έντασης αγωγή (ελάττωση της LDL–C κατά 30% με <50%)- περιλαμβάνει την Ατορβαστατίνη 10-20mg, τη ροσουβαστατίνη 5-10mg, τη Σιμβαστατίνη 20-40mg, τη Λοβαστατίνη 40mg, τη Φλουβαστατίνη XL 80mg και τη Πιταβαστατίνη 2-4mg.

Η επιτροπή εμπειρογνωμόνων ήταν αδύνατο να βρει στοιχεία από RC μελέτες που να υποστηρίζουν τη συνέχιση της χρήσης θεραπευτικών στόχων για την LDL–C. Τη θέση τους παίρνει ένας θεραπευτικός αλγόριθμος, που συστήνει κατάλληλης έντασης θεραπεία με στατίνες σε αυτούς που είναι πιθανότερο να ωφεληθούν.

Συστάσεις για αγωγή με στατίνες

Α) Ασθενείς <75 ετών, με κλινικά έκδηλη ΑΣΚΑΝ πρέπει να λαμβάνουν υψηλής έντασης αγωγή με στατίνη, εκτός κι αν υπάρχουν αντενδείξεις για αυτή. Επί αντενδείξεων για υψηλής έντασης αγωγή δυνατόν να λαμβάνουν μέτριας έντασης αγωγή (βαθμός Α).

Β) Ασθενείς με αυξημένες τιμές LDL–C >190 mg/dL, αφού αποκλειστούν δευτεροπαθή αίτια υπερλιπιδαιμίας, πρέπει να λαμβάνουν υψηλής έντασης αγωγή με στατίνη, εκτός κι αν υπάρχουν αντενδείξεις. Επί δυσανεξίας σε υψηλής έντασης αγωγή με στατίνη, χρησιμοποιείται η υψηλότερη ανεκτή ένταση αγωγής (βαθμός Β).

Γ) Ασθενείς με ΣΔ, ηλικία 40-75 έτη και LDL–C 70 -189 mg/dL και χωρίς κλινικά έκδηλη ΑΣΚΑΝ, πρέπει να λαμβάνουν μέτριας έντασης αγωγή με στατίνη (βαθμός Α).

Δ) Ασθενείς χωρίς κλινικά έκδηλη ΑΣΚΑΝ ή ΣΔ και LDL–C 70-189 mg/dL και με υπολογιζόμενο 10-ετή ΚΑΚ >7.5% πρέπει να λαμβάνουν μέτριας ή υψηλής έντασης αγωγή με στατίνη (βαθμός Α).

Σχόλια:

Οι νέες κατευθυντήριες οδηγίες μετατοπίζουν την προσοχή από τους θεραπευτικούς στόχους της LDL-C σε έναν νέο θεραπευτικό αλγόριθμο. Εγκαταλείφτηκε η ευρέως αποδεκτή τα τελευταία 15 έτη τακτική της επίτευξης θεραπευτικών στόχων, καθώς εμφάνιζε τρία προβλήματα. Τα τρέχοντα δεδομένα από κλινικές μελέτες δεν υποδεικνύουν ποιοι πρέπει να είναι οι θεραπευτικοί στόχοι. Δεν γνωρίζουμε το μέγεθος της επιπρόσθετης ελάττωσης του ΚΑΚ, που δυνατόν να επιτευχθεί με έναν στόχο χαμηλότερο από έναν άλλο. Δεν λαμβάνονται υπόψη οι δυνητικές ανεπιθύμητες ενέργειες από τυχόν συνδυαστικές θεραπείες, που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων.

Πολλοί γιατροί μέχρι τώρα χρησιμοποιούσαν στόχους, όπως LDL–C <70 mg/dL και <100 mg/dL για δευτερογενή και πρωτογενή πρόληψη. Παρόλα αυτά στοιχεία από RC μελέτες ξεκάθαρα δείχνουν ελάττωση των ΑΣΚΑΝ επεισοδίων χρησιμοποιώντας τη μέγιστη ανεκτή ένταση στατίνης. Αντίθετα δεν υπάρχουν μελέτες με τιτλοποίηση της φαρμακευτικής αγωγής προς επίτευξη ειδικών LDL–C στόχων, που να δείχνουν καλύτερα ΑΣΚΑΝ αποτελέσματα. Η χρήση LDL–C στόχων δυνατόν να οδηγήσει σε υπο-θεραπεία με την τεκμηριωμένη στατίνη και σε υπερ-θεραπεία με μη επαρκώς τεκμηριωμένες μη-στατίνες (επίτευξη του στόχου χρησιμοποιώντας μικρότερη δόση στατίνης- υπο-ιδανική, συνδυάζοντας την με μη-στατίνη).

Εκτός των στατινών, οι υπόλοιποι υπολιπιδαιμικοί παράγοντες, ακόμα κι αν ελαττώνουν σημαντικά την χοληστερόλη, δεν παρουσιάζουν τεκμηριωμένο κλινικό όφελος. Η ανασκόπηση RC μελετών που αξιολογούσαν την ελάττωση των επεισοδίων ΑΣΚΑΝ από μονοθεραπεία με μη-στατίνες, καθώς και αυτών που αξιολογούσαν την επιπρόσθετη ελάττωση των επεισοδίων ΑΣΚΑΝ από μη-στατίνες που προστέθηκαν σε στατίνες, δεν ανέδειξαν στοιχεία που να υποστηρίζουν τη χρήση συνδυασμών μη-στατινών με στατίνες στη καθ’ ημέρα πρακτική.

Τα στοιχεία από τις μελέτες έθεσαν ξεκάθαρα την ανάγκη για αλλαγή του ορίου στον υπολογιζόμενο 10ετή ΚΑΚ, πάνω από το οποίο συστήνεται φαρμακευτική αγωγή. Από το 10% με τις νέες οδηγίες πέφτει στο 7.5%, καθώς το δυνητικό όφελος στα καρδιαγγειακά επεισόδια από την αγωγή με στατίνη στην ομάδα αυτή φαίνεται ισχυρά τεκμηριωμένο. Η παραπάνω αλλαγή αναμένεται να αυξήσει σημαντικά τον αριθμό αυτών που λαμβάνουν στατίνες.

Η δραστική αλλαγή των οδηγιών σε σχέση με την προηγούμενη έκδοση τους, δημιουργεί σημαντική σύγχυση στους γιατρούς, αλλά και αρκετά ερωτηματικά. Μήπως οι προηγούμενες δεν ήταν βασισμένες σε ισχυρά στοιχεία; Κι αν αυτό ισχύει, γιατί εκδόθηκαν αυτές τότε; Πολλές είναι οι επικρίσεις και οι αμφισβητήσεις, τόσο από μεμονωμένους ειδικούς, όσο και από επιστημονικούς φορείς, για τις νέες οδηγίες. Μένει να δούμε αν οι γιατροί θα συμμορφωθούν με αυτές ή θα συνεχίσουν να στηρίζονται αποκλειστικά στους στόχους της LDL-C.

Ευάγγελος Φραγκούλης, MD, MSc

Γεν. Γραμματέας της Ελληνικής Ένωσης Γενικής Ιατρικής

 

40ο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο, μέλος της Επιτροπής Επιστημονικού Προγράμματος

Είναι ιδιαίτερη τιμή για μένα να επιλέγομαι για δεύτερη συνεχή χρονιά στην επιτροπή του επιστημονικού προγράμματος του 40ου Πανελλήνιου Ιατρικού Συνεδρίου, του σημαντικότερου και ιστορικότερου ιατρικού συνεδρίου στη χώρα μας.

Πώς θα αντιμετωπίσετε τις λοιμώξεις του φθινοπώρου

συνέντευξη μου στη Σοφία Νέτα για το Πρώτο Θέμα σχετικά με τις λοιμώξεις του φθινοπώρου 


http://www.protothema.gr/ugeia/article/321503/pos-tha-adimetopisete-tis-loimoxeis-tou-fthinoporou/#.UmZhXc3lcVc.facebook

Τοποθέτηση του Γενικού Γραμματέα της Ελληνικής Ένωσης Γενικής Ιατρικής Ευάγγελου Φραγκούλη στην συνάντηση εμπλεκομένων φορέων για τη μεταρρύθμιση στην ΠΦΥ στο ΥΥΚΑ

Καταρχάς θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που μου δίνετε το βήμα να σας παρουσιάσω τις θέσεις της Ελληνικής ‘Ένωσης Γενικής Ιατρικής και της ΕΛΕΓΕΙΑ για τη σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση στην ΠΦΥ. Είναι σαφές πως ενώ όλοι έχουν λόγο στο διάλογο για τη μεταρρύθμιση αυτή, οι Γενικοί Γιατροί έχουμε τον κύριο λόγο, καθώς είμαστε οι γιατροί που έχουμε εξειδικευτεί στην ΠΦΥ και την παρείχαμε και θα συνεχίσουμε να την παρέχουμε, ελπίζουμε σε ένα πιο πρόσφορο πλαίσιο, στο σύνολο των Ελλήνων πολιτών, από το Κολωνάκι μέχρι και τη Γαύδο. Τις πάγιες θέσεις μας για την αναγκαία μεταρρύθμιση στην ΠΦΥ τις καταθέτουμε διαχρονικά τα τελευταία 30 έτη σε όλους τους Υπουργούς Υγείας.   

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση παρακολουθήσαμε τον Υπουργό Υγείας κ. Άδωνι Γεωργιάδη να δηλώνει την επιθυμία του  να προχωρήσει τη μεταρρύθμιση στη ΠΦΥ και να ενεργοποιήσει το θεσμό του οικογενειακού γιατρού.  Επίσης με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμέναμε την ανακοίνωση των πορισμάτων των δυο επιστημονικών επιτροπών που επεξεργάστηκαν το θέμα. Θα θέλαμε στο σημείο αυτό να ευχαριστήσουμε την επιτροπή υπό τον καθηγητή κ. Σουλιώτη, η οποία προσκάλεσε την Ελληνική Ένωση Γενικής Ιατρικής να καταθέσει τις προτάσεις- θέσεις της σχετικά με τη μεταρρύθμιση, διακρίνοντας πως η Γενική Ιατρική αποτελεί την ειδικότητα που ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.

Και οι δύο επιτροπές, βασισμένες σε πλήθος στοιχείων από διεθνείς μελέτες, ενστερνίζονται τις περισσότερες από τις προτάσεις- θέσεις μας. Δεν θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς, καθώς ο ισχυρός προσανατολισμός ενός συστήματος υγείας στην ΠΦΥ σχετίζεται τεκμηριωμένα με καλύτερα αποτελέσματα υγείας και σε χαμηλότερα κόστη (“cost-effective”) μέσω της συνέχειας στη φροντίδα και της πρόσβασης σε περισσότερο κατάλληλες υπηρεσίες,  υψηλότερη ικανοποίηση του πληθυσμού για τις υπηρεσίες υγείας και ελάττωση των ανισοτήτων στην υγεία του πληθυσμού.

Αναλυτικότερα η ΠΦΥ που όλοι οραματιζόμαστε- τόσο οι δύο επιτροπές, όσο η ΕΛΕΓΕΙΑ και η Ελληνική Ένωση Γενικής Ιατρικής, περιλαμβάνει:

-          την ανάπτυξη ενός καθολικού, ενιαίου και ολοκληρωμένου συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας με την υπαγωγή σε αυτό όλων των δημόσιων δομών ΠΦΥ (Κέντρα Υγείας και Περιφερειακά Ιατρεία ΕΣΥ, μονάδες ΠΦΥ ΕΟΠΥΥ, δομές Τοπικής Αυτοδιοίκησης κ.ά.)

-          την περιφερειακή συγκρότηση του συστήματος ΠΦΥ υπό τις ΥΠε.

-          την διοικητική-διαχειριστική αυτονομία των μονάδων ΠΦΥ από τα νοσοκομεία και τη λειτουργική και επιστημονική διασύνδεση τους με αυτά.

-          την 24ωρη λειτουργία των μονάδων ΠΦΥ με οικογενειακούς γιατρούς, για έκτακτα περιστατικά, ώστε να προστατεύουν τα ΤΕΠ των νοσοκομείων από τα απλά περιστατικά

-          την οριοθέτηση της πρόσβασης– μόνο μετά από παραπομπή– στη νοσοκομειακή περίθαλψη και στις εξειδικευμένες υπηρεσίες ιατρών εντός των νοσοκομείων

-          την καθολική κάλυψη του πληθυσμού με προσδιορισμό μίας βασικής δέσμης υπηρεσιών προς όλους τους πολίτες και όχι μόνο τους ασφαλιστικά ενήμερους

-          την έμφαση στην πρόληψη και την προαγωγή υγείας, τη διαχείριση των παραγόντων κινδύνου και την υλοποίηση εθνικού προγράμματος προσυμπτωματικού ελέγχου.

-          την εφαρμογή του θεσμού του οικογενειακού ιατρού, που κρίνεται ως πρωταρχικής σημασίας για την μεταρρύθμιση στην ΠΦΥ. Αυτή περιλαμβάνει:

o   την υποχρεωτική εγγραφή του πολίτη στο μητρώο του οικογενειακού ιατρού

o   την ελευθερία επιλογής οικογενειακού ιατρού από τον πολίτη με δυνατότητα αλλαγής του, όταν δεν είναι ευχαριστημένος (ενδυνάμωση του χρήστη)

o   την θέση ανώτερου ορίου στον πληθυσμό ευθύνης κάθε οικογενειακού γιατρού. Στον κατάλογο κάθε οικογενειακού ιατρού είναι δυνατό να εγγράφονται έως 2.000 πολίτες.

o   την ανανέωση των οικογενειακών ιατρών περιοδικά. Το σύστημα δεν πρέπει να είναι κλειστό. Στην ανανέωση των συμβάσεων των οικογενειακών γιατρών θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι προτιμήσεις των χρηστών. Θα πρέπει να δίνεται ένας «αέρας» στον αριθμό των διαθέσιμων οικογενειακών γιατρών, ώστε να μπορούν εκφραστούν οι προτιμήσεις των χρηστών και όχι να γεμίζουν οι λίστες των οικογενειακών γιατρών υποχρεωτικά, καθώς δεν θα υπάρχει άλλος γιατρός διαθέσιμος. Επίσης θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο έλεγχος – auditing- της ποιότητας των προσφερομένων υπηρεσιών υγείας από τον κάθε ιατρό, συνυπολογίζοντας τη συμμόρφωση με κλινικά πρωτόκολλα, την επίτευξη κλινικών στόχων, τη διαχείριση χρονίων νοσημάτων, τη συνταγογραφική συμπεριφορά, τη συμμετοχή σε δραστηριότητες συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης, τις παραπομπές, τα παραπτώματα, τα ιατρικά λάθη, κλπ).  Οι οικογενειακοί ιατροί με τη χειρότερη αξιολόγηση δυνατόν να αποβάλλονται από το σύστημα και τη θέση τους να καταλαμβάνουν νέοι. Πρέπει να σημειωθεί πως ο αριθμός των οικογενειακών ιατρών πρέπει να καθορίζεται από τις ανάγκες των πληθυσμών και να είναι σχετικά σταθερός, από τη στιγμή που η αποζημίωση θα βασίζεται στο capitation. Διαφορετικά θα υπάρξει ευτελισμός της αποζημίωσης τους    

o   την ανάγκη ενός ενιαίου πλαισίου συνεργασίας των οικογενειακών ιατρών με το νέο σύστημα με την υιοθέτηση της πλήρους απασχόλησης, είτε στις μονάδες ΠΦΥ, είτε σε ιδιωτικά ιατρεία οικογενειακής ιατρικής

o   την υιοθέτηση ενός ενιαίου συστήματος αποζημίωσης για όσους  αναλάβουν ρόλο οικογενειακού ιατρού, το οποίο θα περιλαμβάνει «κατά κεφαλήν» αμοιβή (capitation) και επιπλέον αμοιβή στη βάση αποτελεσμάτων- διαχείριση πολλαπλών προβλημάτων, υποστήριξη δράσεων πρόληψης κ.λπ. Ο οικογενειακός γιατρός, είτε εργάζεται στο ιδιωτικό ιατρείο του, είτε σε μονάδα ΠΦΥ, θα πρέπει να αποζημιώνεται με τον ίδιο τρόπο. Η μόνη διαφορά τους θα πρέπει να είναι ένα επιπλέον ποσό για τον ιδιώτη, για τη δομή που συντηρεί και παρέχει στο σύστημα ΠΦΥ.

o   την υιοθέτηση ισχυρών κινήτρων για την επάνδρωση άγονων και ανεπιθύμητων περιοχών. Η μέθοδος αποζημίωσης των οικογενειακών ιατρών αυτών, θα πρέπει να διαφέρει, καθώς δεν θα έχουν εκ των πραγμάτων τη δυνατότητα να φθάσουν σε μεγάλες λίστες ασθενών.

o   αμοιβή του οικογενειακού ιατρού αντάξια του κομβικού ρόλου και της ευθύνης που αναλαμβάνει μέσα στο σύστημα της ΠΦΥ. Θα πρέπει να ικανοποιεί τον ιατρό και να μην τον εξωθεί να επιδιώκει παραπληρωμές.

-          τη δημιουργία ηλεκτρονικού φακέλου ασθενούς

-          τη θέσπιση στόχων ποιότητας για όλες τις δομές και τη πιστοποίηση τόσο των δομών –δημόσιων και ιδιωτικών – όσο και των ιδίων των ιατρών. Απαραίτητη η ανάπτυξη ενός  συστήματος αξιολόγησης και ελέγχου της ποιότητας παρεχόμενων υπηρεσιών ΠΦΥ μέσω θέσπισης κριτηρίων ποιότητας και δεικτών και η υιοθέτηση κλινικών κατευθυντήριων οδηγιών για την φροντίδα υγείας στην ΠΦΥ. Εδώ θα πρέπει να τονιστεί πως η ΕΛΕΓΕΙΑ, ως μέλος της WONCA, διαθέτει έτοιμα ειδικά εργαλεία αξιολόγησης και πιστοποίησης δομών ΠΦΥ.

-          την μετατόπιση πόρων από το έως τώρα νοσοκομειοκεντρικό σύστημα υγείας προς την αποδοτικότερη ΠΦΥ

Ας δούμε τώρα το μοναδικό, αλλά ουσιώδες σημείο στο οποίο υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ των δυο επιτροπών. Η επιτροπή υπό τον κ. Σουλιώτη απορρίπτει τη σύνδεση του θεσμού του οικογενειακού ιατρού με το “gatekeeping”- το υποχρεωτικό της παραπομπής από τον οικογενειακό γιατρό προς τον ειδικό, ώστε να αποζημιωθεί η επίσκεψη από τον ασφαλιστικό φορέα. Αντίθετα η  επιτροπή, υπό τον κ. Θεοδωράκη και με τη συνεργασία της ομάδας δράσης για την Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οδηγήθηκε σε διαφορετικά συμπεράσματα, προτείνοντας την υποχρεωτική παραπομπή από τον οικογενειακό γιατρό για επίσκεψη στην εξειδικευμένη και δευτεροβάθμια φροντίδα υγείας. Από το υποχρεωτικό της παραπομπής δυνατόν να εξαιρούνται χρόνιοι ασθενείς και επιλεγμένα νοσήματα. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί η σχεδόν απόλυτη ταύτιση των θέσεων της επιτροπής αυτής με τις προτάσεις που εμείς διατυπώσαμε. Η ανακοίνωση των προτάσεων της δεύτερης επιτροπής πυροδότησε ποικίλες αντιδράσεις από συνδικαλιστικούς φορείς ιατρών και γέννησε πολλά ερωτηματικά. Ο θεσμός του οικογενειακού γιατρού με λειτουργία gatekeeping είναι για αυτούς αναχρονιστικός, δαπανηρός και επικίνδυνος. Οι θέσεις αυτές τεκμηριώνονται άραγε; Μάλλον όχι…

Η ελεύθερη πρόσβαση σε ειδικούς σημαίνει ποιοτικότερη φροντίδα;

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει μέχρι τώρα λειτουργία “gatekeeping” και ο κάθε ασθενής θεωρητικά δύναται να χρησιμοποιεί όποιον πάροχο και υπηρεσία ο ίδιος επιθυμεί. Παρότι κάποιος θα πίστευε πως αυτό αντιστοιχεί με αυξημένη προσβασιμότητα σε υπηρεσίες, στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει. Συμμετοχές στο κόστος της φροντίδας, ιδιωτικές πληρωμές και παραπληρωμές καθιστούν πολύ σημαντικό το μερίδιο της ιδιωτικής δαπάνης σε σχέση με τη συνολική δαπάνη για την υγεία. Σε συνδυασμό με την οικονομική δυσχέρεια  σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού αναφέρει ανικανοποίητες ανάγκες υγείας λόγω κόστους ή μη διαθεσιμότητας (5η θέση στην Ευρώπη…). Δεν πρέπει να λησμονούμε, πως μεγάλος αριθμός ειδικών επέλεξε να μην συμβληθεί με τον ΕΟΠΥΥ, συνεπεία των υπερβολικά χαμηλών αποζημιώσεων και υπάρχουν ολόκληροι νομοί στους οποίους δεν αντιπροσωπεύονται σημαντικές ειδικότητες στο δημόσιο σύστημα ΠΦΥ. Το κόστος χρόνου είναι επίσης σημαντικό για εξειδικευμένες υπηρεσίες με μακρές λίστες αναμονής, όταν δεν υπάρχει δυνατότητα για ιδιωτική πληρωμή- παραπληρωμή. Παράλληλα η ελεύθερη πρόσβαση σε ειδικούς σε συνδυασμό με τον ιατρικό πληθωρισμό πυροδοτούν την προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας, οδηγώντας σε χρήση δαπανηρών υπηρεσιών που δεν χρειάζονται και που συχνά είναι και επιβλαβείς (πχ πολλαπλάσιος αριθμός CT-scans σε αναλογία πληθυσμού από άλλα ευρωπαϊκά κράτη  με σημαντική έκθεση σε  ακτινοβολία). Η μη συντονισμένη χρήση εξειδικευμένων ιατρών οδηγεί σε μια κατακερματισμένη φροντίδα, προσανατολισμένη στην ασθένεια και στη διάγνωση και όχι σε μια ολιστική προσέγγιση.

 Ο θεσμός του οικογενειακού ιατρού είναι επικίνδυνος;

Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει, αλλιώς δεν θα αποτελούσε τη ραχοκοκαλιά στην πλειοψηφία των συστημάτων υγείας των ανεπτυγμένων χωρών, πλην των ΗΠΑ με τις τρομακτικές δαπάνες υγείας και τις αδιανόητες ανισότητες. Πολλές μελέτες τόσο σε αναπτυγμένες, όσο και σε αναπτυσσόμενες χώρες, δείχνουν πως χώρες με ισχυρότερη ΠΦΥ έχουν καλύτερα αποτελέσματα υγείας συμπεριλαμβανομένων: της ολικής θνησιμότητας, της θνησιμότητας από καρδιαγγειακά, της βρεφικής θνησιμότητας, της πρωιμότερης διάγνωσης καρκίνων, όπως του παχέος εντέρου, του μαστού, του τραχήλου της μήτρας και του μελανώματος. Αντίθετα η μεγαλύτερη εισροή ειδικών σε ένα σύστημα σχετίζεται με φτωχότερα αποτελέσματα και αυξημένο κόστος). Σε ΗΠΑ και Αγγλία κάθε επιπλέον οικογενειακός ιατρός ανά 10.000 πληθυσμού (αντιστοιχεί σε αύξηση του αριθμού τους κατά 12-20%) σχετίζεται με μια ελάττωση στη θνησιμότητα κατά 3-10%, ανάλογα με το αίτιο θανάτου (αντιστοιχεί σε αποφυγή 120.000 θανάτων/ έτος στις ΗΠΑ). Αυτό ισχύει ακόμα και μετά από έλεγχο της επίδρασης κοινωνικό-δημογραφικών και κοινωνικοοικονομικών χαρακτηριστικών.

Τότε γιατί δημιουργείται τόσος θόρυβος για τη λειτουργία του gate-keeping;

Ο λόγος που δεν προχώρησε η μεταρρύθμιση στην ΠΦΥ, από την εποχή του Π. Αυγερινού το 1983, ήταν η ανάγκη ρήξης με ισχυρά εδραιωμένα επαγγελματικά και επιχειρηματικά συμφέροντα, που βολεύονται από τη κατακερματισμένη και ανοργάνωτη ΠΦΥ. Στην παρούσα συγκυρία η μεταρρύθμιση είναι απέναντι και στη νοσηρή κατάσταση που δημιουργεί ο πληθωρισμός των εξειδικευμένων ιατρών (πρώτη χώρα στον ΟΑΣΑ σε αριθμό γιατρών αναλογικά με τον πληθυσμό), παράλληλα με τη στρεβλή κατανομή τους, τόσο σε ειδικότητες (η μικρότερη αναλογία γενικών ιατρών ανά πληθυσμό στον ΟΑΣΑ), όσο και γεωγραφικά (υπερκορεσμός στα αστικά κέντρα, ελλείψεις σε αγροτικές περιοχές). Το πρόβλημα αυτό, που προέκυψε από την απουσία κάθε κρατικού προγραμματισμού, αλλά και τις προσωπικές επιλογές του καθενός, δημιουργεί ασφυκτικές συνθήκες για την επιβίωση των ειδικών ιατρών. Η μέχρι πρότινος απουσία κάθε ελέγχου και η προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας που επέτρεπε, κουκούλωνε το πρόβλημα. Σε ένα σύστημα υγείας που ελέγχεται ηλεκτρονικά, που αναζητεί την αποδοτικότητα των πόρων που δαπανώνται και στηρίζεται σε κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες, το πρόβλημα οξύνεται. Δυστυχώς για τους συναδέλφους μας ειδικούς, το πρόβλημα δεν λύνεται απλά με την ελεύθερη πρόσβαση των ασθενών σε αυτούς.  Ακόμα και στην πρόταση της επιτροπής υπό τον κ. Σουλιώτη, για την αποζημίωση των ειδικών  προτείνεται ως αναγκαία η εφαρμογή πολιτικών αποζημίωσης στη βάση του όγκου των παρεχόμενων φροντίδων (αντίστροφη σχέση) και των σφαιρικών προϋπολογισμών ανά ειδικότητα και ανά περιοχή. Τι σημαίνει αυτό; Η πίτα θα είναι συγκεκριμένη για κάθε ειδικότητα, ανεξάρτητα με τις πράξεις και τις επισκέψεις που θα πραγματοποιούνται και θα τη μοιράζονται όλοι. Αφήνεται η αγορά να αυτορυθμιστεί. 

Τι προτείνουμε;

Η φιλοσοφία της ΠΦΥ προτείνει πως η φροντίδα οφείλει να προέρχεται από τον γενικό ιατρό, όπου αυτό είναι δυνατό και από τον ειδικό, όπου αυτό είναι απαραίτητο. Είμαστε κάθετα αντίθετοι με την πρόταση της επιτροπής υπό τον κ. Σουλιώτη «όταν διαγιγνώσκεται χρόνιο νόσημα σε κάποιο ασθενή να τον συνδέουμε με εξειδικευμένο ιατρό», καθώς οδηγεί στον κατακερματισμό της φροντίδας του ασθενούς. Το είδος του νοσήματος και η βαρύτητα αυτού καθορίζουν την ανάγκη παραπομπής σε εξειδικευμένο γιατρό. Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε, πως ο οικογενειακός ιατρός, ανάμεσα στα άλλα, έχει εξειδικευτεί στην διαχείριση των συνήθων χρόνιων νοσημάτων. Παράλληλα πρέπει να συνυπολογίζουμε  πως ενώ στόχος του εξειδικευμένου γιατρού είναι η θεραπεία μιας μεμονωμένης ασθένειας, του οικογενειακού γιατρού είναι η βελτίωση της συνολικής υγείας του ασθενούς. Φυσικά όταν κρίνεται σκόπιμο κάποιο χρόνιο νόσημα θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από την ομάδα αντιμετώπισης χρονίων νοσημάτων, όχι όμως συλλήβδην όλα. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται αρμονική συνεργασία ανάμεσα στην ΠΦΥ και τη δευτεροβάθμια φροντίδα υγείας (ειδικοί, νοσοκομειακή φροντίδα, εξειδικευμένες διαγνωστικές υπηρεσίες).

Εν κατακλείδι γνώμονας στο σχεδιασμό της επόμενης μέρας στην ΠΦΥ πρέπει να είναι αποκλειστικά και μόνο η βελτίωση της υγείας του πληθυσμού και η προσφορά ποιοτικών και αποδοτικών υπηρεσιών υγείας στους ασθενείς , όχι τα συμφέροντα επαγγελματικών ομάδων, ούτε τα επιχειρηματικά.

Ευχόμαστε να υπάρξει ισχυρή πολιτική βούληση και η μεταρρύθμιση στην ΠΦΥ της χώρας να μην μείνει στα χαρτιά, για άλλη μια φορά.

Την έχει ανάγκη η υγεία των ελλήνων, τώρα περισσότερο από ποτέ. 

World Heart Day 2013: The road to a healthy heart

Obese children have blood vessel damage and insulin resistance that are precursors to atherosclerosis and diabetes, reveals research by Dr Norman Mangner presented at ESC Congress 2013. The findings highlight the need to adopt a healthy lifestyle early in life to prevent cardiovascular disease (CVD) which is the theme of World Heart Day 2013, held today.

Οικογενειακός γιατρός. Η πολύτιμη συμβολή του στα συστήματα υγείας

Επίκαιρα. Εβδομαδιαίο Περιοδικό, 19/9/2013
Ιατρικά Νέα της Σοφίας Νέτα

Επιστολή της Ένωσης Γ/Ο Ι στον Υπουργό Υγείας

Επιστολή της Ελληνικής Ένωσης Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής 

στον Υπουργό Υγείας κ. Άδωνι Γεωργιάδη 

σχετικά με την σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση στην ΠΦΥ 

Check Up - "ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ"

Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής Check Up 03/08/2013, προσκεκλημένος γιατρός είναι ο Γενικός - Οικογενειακός Ιατρός κ. Ευάγγελος Φραγκούλης.

Το θέμα για το οποίο μας ενημερώνει σήμερα ο κ. Φραγκούλης, είναι οι διάφοροι κίνδυνοι που ελλοχεύουν τους καλοκαιρινούς μήνες, καθώς επίσης, πως μπορούμε να προφυλαχθούμε από τις τυχόν δυσάρεστες καταστάσεις που μπορούν να προκύψουν κατά την διάρκεια των διακοπών μας

Check Up - "ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ"

Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής Check Up 03/08/2013, προσκεκλημένος γιατρός είναι ο Γενικός - Οικογενειακός Ιατρός κ. Ευάγγελος Φραγκούλης.

Το θέμα για το οποίο μας ενημερώνει σήμερα ο κ. Φραγκούλης, είναι οι διάφοροι κίνδυνοι που ελλοχεύουν τους καλοκαιρινούς μήνες, καθώς επίσης, πως μπορούμε να προφυλαχθούμε από τις τυχόν δυσάρεστες καταστάσεις που μπορούν να προκύψουν κατά την διάρκεια των διακοπών μας

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=Ugq2WK3Hyk4 

Πως να αντιμετωπίσετε τα εγκαύματα απο τον ήλιο, τα τσιμπήματα και την θερμοπληξία

Τις καλοκαιρινές διακοπές μας μπορεί να τις χαλάσουν διάφορα απρόοπτα που σχετίζονται με την υγεία μας… Ας δούμε πώς να προλάβουμε συχνά προβλήματα υγείας και πώς να τα αντιμετωπίσουμε αν τυχόν εμφανιστούν, όπως μας συμβουλεύει ο Γενικός-Οικογενειακός Ιατρός Ευάγγελος Φραγκούλης MD, MSc, Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Ένωσης Γενικής Ιατρικής :
 

http://www.protothema.gr/ugeia/article/298315/sumvoules-gia-na-min-hasete-oute-lepto-apo-tis-diakopes-sas/

Προστασία από τα κουνούπια

Η προστασία από τα κουνούπια είναι το ασφαλέστερο και αποτελεσματικότερο μέτρο πρόληψης έναντι νοσημάτων όπως η λοίμωξη από τον Ιό του Δυτικού Νείλου και η ελονοσία 

Οδηγός επιβίωσης για τις καλοκαιρινές διακοπές

Βασικές συμβουλές για το πώς να αντιμετωπίσετε συχνά προβλήματα υγείας το καλοκαίρι, καθώς και για τα απαραίτητα υλικά με τα οποία πρέπει να εξοπλίσετε το φαρμακείο σας, ώστε να είστε προετοιμασμένοι για αυτά.

Δημοσίευση: 9 Ιουλίου 2013

 

Γράφει: Φραγκούλης Ευάγγελος
Γενικός Οικογενειακός Ιατρός, Γεν. Γραμματέας της Ελληνικής Ένωσης Γενικής Ιατρικής

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=22973

"Οδηγός επιβίωσης για τις καλοκαιρινές διακοπές"

από Ευάγγελο Φραγκούλη, MD, MSc
Γενικό Οικογενειακό Ιατρό,
Γεν. Γραμματέα της Ελληνικής Ένωσης Γενικής Ιατρικής

στο www.eumedline.eu
http://www.eumedline.eu/post/Odhgos-epiviwshs-gia-tis-kalokairines-diakopes/


Βασικές συμβουλές για το πώς να αντιμετωπίσετε συχνά προβλήματα υγείας το καλοκαίρι, καθώς και για τα απαραίτητα υλικά με τα οποία πρέπει να εξοπλίσετε το φαρμακείο σας, ώστε να είστε προετοιμασμένοι για αυτά.

Στραμπουλήγματα-θλάσεις

Ήπια διαστρέμματα- θλάσεις δυνατόν να τα αντιμετωπίσετε μόνοι σας. Ο πόνος θα πρέπει να έχει βελτιωθεί μέσα σε 4 ημέρες από τον τραυματισμό.

Θεραπεία

Για τις πρώτες 48-72 ώρες:

- Ξεκουράστε την τραυματισμένη άρθρωση-μυ και αποφύγετε την δραστηριότητα

- Τοποθετήστε πάγο τυλιγμένο σε μια πετσέτα στη τραυματισμένη περιοχή για 15-20 λεπτά, κάθε 2 με 3 ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας

- Χρησιμοποιήστε έναν ελαστικό επίδεσμο για να επιδέσετε την τραυματισμένη περιοχή και να περιορίσετε το οίδημα. Βγάζετε τον επίδεσμο πριν πέσετε για ύπνο

- Κρατήστε το άκρο ψηλά, τοποθετώντας από κάτω ένα μαξιλάρι, ώστε να περιορίσετε το οίδημα

- Πάρτε παρακεταμόλη (Depon, Panadol) για να ανακουφίσετε τον πόνο


Αλλεργίες

Η εποχική, αλλεργική ρινοεπιπεφυκίτις είναι συχνή αλλεργική αντίδραση που επηρεάζει μέχρι και 1 στους 5 ανθρώπους κάποια στιγμή στη ζωή τους. Αν έχετε γνωστό ιστορικό αλλεργιών, ξεκινήστε την αγωγή πριν την αναμενόμενη έκθεση σε αλλεργιογόνα


Θεραπεία

- Αποσυμφορητικά ρινικά spray δυνατόν να ανακουφίσουν μια βουλωμένη μύτη

- Οφθαλμικές σταγόνες (κολλύρια) δυνατόν να ανακουφίσουν τα οφθαλμικά σας συμπτώματα, όπως ερυθρότητα, κνησμό και δακρύρροια

- Για έντονα ή περισσότερο γενικευμένα συμπτώματα χρησιμοποιήστε κάποιο αντισταμινικό από του στόματος (πχ Ζιρτεκ, Clarityne-D, Xozal, Aerius, Rupafin, Kestine)

- Άτομα με ιστορικό σοβαρών αλλεργικών αντιδράσεων (αναφυλαξία) πχ σε δήγματα εντόμων, θα πρέπει να έχουν μαζί τους στις διακοπές στυλό ενέσιμης αδρεναλίνης (Anapen)


Δήγματα εντόμων

Τσιμπήματα από κουνούπια, μέλισσες, σφήγκες και μέδουσες, ευτυχώς όχι συχνά, μας θυμίζουν πως κάνουμε διακοπές στη φύση. Ένα δήγμα εντόμου δυνατόν να είναι επώδυνο και να συνοδεύεται από κνησμό για ημέρες, αλλά συνήθως είναι αθώο. Σπάνια ένα δήγμα εντόμου δυνατόν να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή αντίδραση (αν γνωρίζετε πως είστε σοβαρά αλλεργικός σε τσιμπήματα εντόμων, το να έχετε μαζί σας μια Anapen δυνατόν να σας σώσει τη ζωή).

Θεραπεία

- Αφαιρέσετε με προσοχή το κεντρί

- Ξεπλύνετε την πάσχουσα περιοχή με σαπούνι και νερό

- Τοποθετήστε παγάκια, τυλιγμένα σε μια πετσέτα, για 10-20 λεπτά στην πάσχουσα περιοχή, για να μειώσετε τον πόνο και τη φλεγμονή

- Κρατήστε το πάσχον μέλος ψηλά, ώστε να αποφευχθεί το οίδημα

- Αποφύγετε το ξύσιμο της περιοχή, ώστε να μην επιμολυνθεί


Αν το δήγμα είναι επώδυνο ή υπάρχει οίδημα, μπορείτε να:

- Χρησιμοποιήσετε αναλγητικά, όπως παρακεταμόλη

- Εφαρμόσετε κρέμα με αντισταμινικό ή υδροκορτιζόνη

- Χρησιμοποιήσετε κάποιο αντισταμινικό από του στόματος για να βοηθήσετε να περιοριστεί το οίδημα



Θλαστικά τραύματα- εκδορές

Καθαρισμός του τραύματος και των εκδορών και κάλυψη τους με γάζες ή με αυτοκόλλητα επιθέματα είναι συχνά το μόνο που απαιτείται.

Θεραπεία

- Για να σταματήσει η αιμορραγία εφαρμόζετε πίεση στη περιοχή χρησιμοποιώντας ένα επίδεσμο ή μια πετσέτα

- Ανυψώστε το μέλος που φέρει τον τραυματισμό, ώστε να ελαττωθεί η αιμορραγία

- Πλύνετε και στεγνώστε τα χέρια σας και μετά καθαρίστε το τραύμα κάτω από τρεχούμενο νερό βρύσης

- Στεγνώστε το τραύμα, σκουπίζοντας το με μια αποστειρωμένη γάζα ή ακόμα και μια καθαρή πετσέτα

- Αποφύγετε τα αντισηπτικά διαλύματα (Betadine, Οξυζενέ, κλπ), καθώς αυτά μπορεί να καθυστερήσουν την επούλωση. Χρησιμοποιείστε αντισηπτικά διαλύματα, μόνο όταν είναι απαραίτητο (βαθειά, βρώμικα τραύματα, τραύματα με στοιχεία φλεγμονής)

- Τοποθετήστε μια αποστειρωμένη, αδιάβροχη επίδεση πχ αυτοκόλλητο επίθεμα. Αλλάξτε την επίδεση συχνά

Συμβουλευτείτε το γιατρό σας αν η πληγή είναι βαθιά, αν αιμορραγεί ή παρουσιάζει σημάδια λοίμωξης όπως κοκκινίλα, πρήξιμο ή θερμότητα


Ναυτία και διάρροια (γαστρεντερίτις)

Ένας στους πέντε ετησίως προσβάλλεται από γαστρεντερίτιδα. Οι περισσότεροι έχουν ήπια συμπτώματα και η κατάσταση βελτιώνεται μέσα σε λίγες μέρες.

Θεραπεία

- Πίνετε άφθονο νερό, ώστε να αποφύγετε την αφυδάτωση- αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα μικρά παιδιά, τους ηλικιωμένους και αυτούς που έχουν συνοδά χρόνια προβλήματα υγείας

- Αν είστε ευάλωτος στις συνέπειες της αφυδάτωσης, συστήνεται η λήψη αλάτων αποκατάστασης της αφυδάτωσης- διατίθενται σε φακελίσκους στα φαρμακεία (πχ Almora)


Ηλιακό έγκαυμα

Προφυλάξετε το δέρμα σας από τον ήλιο, είναι προτιμότερο από το να θεραπεύετε το ηλιακό έγκαυμα. Αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο, ιδίως τις ώρες που ο ήλιος «καίει» 11.00-16.00. Παραμείνετε στη σκιά και προτιμήστε χαλαρά, βαμβακερά ρούχα, που καλύπτουν χέρια και πόδια. Φοράτε καπέλο με πλατύ γείσο, που προστατεύει κεφάλι και λαιμό, καθώς και γυαλιά ηλίου με ποιοτικούς φακούς, που προστατεύουν έναντι της UVA και UVB ακτινοβολίας. Εφαρμόζετε αντηλιακή κρέμα με υψηλό δείκτη προστασίας- SPF τουλάχιστον 30 και ανανεώνετε συχνά. Τα περισσότερα από τα ηλιακά εγκαύματα δυνατόν να τα αντιμετωπίσετε μόνοι σας.

Θεραπεία

- Ψύξετε το δέρμα σκουπίζοντας το με δροσερό νερό ή κάνοντας ένα κρύο ντουζ

- Πιείτε πολλά υγρά ώστε να προφυλαχτείτε από την αφυδάτωση

- Κρέμες «μετά τον ήλιο» (aftersun) θα δροσίσουν και θα ενυδατώσουν το δέρμα σας, βοηθώντας στην ανακούφιση του αισθήματος τάσης

- Λοσιόν με καλαμίνη δυνατόν να ανακουφίσει τυχόν φαγούρα και ευαισθησία

- Παρακεταμόλη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην αντιμετώπιση του πόνου


Αν τα συμπτώματα σας ξαφνικά επιδεινωθούν ή δεν παρουσιάσουν βελτίωση μέσα σε λίγες μέρες, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον οικογενειακό σας γιατρό.

Απολαύστε τις διακοπές σας στο έπακρο. Αφού γνωρίζετε τι να κάνετε και έχετε όλα τα απαραίτητα στο φαρμακείο σας, βγείτε έξω και χαρείτε το καλοκαίρι.